Çocuk ve Genç

TIME dergisi Child Mind Institute baÅŸkanı Harold Koplewicz ile bir röportaj yaptı. Koplewicz, olayların en başından itibaren dürüst davranmanın izlenmesi gereken en iyi yol olduÄŸunu belirtiyor. “YaÅŸananları çocuÄŸunuza anlatmayı ertelemeyin. ÇocuÄŸunuzun olanları bir ÅŸekilde duyacak olması çok olası bir durum ve bunu sizden duyması en iyisi. Böylece çocuÄŸunuzun sorularını cevaplayabilir, gerçek bilgileri iletebilir ve konuÅŸmanın duygusal tonunu ayarlayabilirsiniz,”. Fakat Koplewicz, beÅŸ yaşından daha küçük Ã§ocukların gerçekler ile korkuları birbirine karıştırabileceÄŸi konusunda aileleri uyarıyor. BeÅŸ yaşından küçük Ã§ocukların haberlere eriÅŸimini kısıtlamayı ve ne söylemek ve nasıl söylemek gerektiÄŸine dikkat etmeyi öneriyor.

Çocuklara Öğrenmek İstediklerinden Daha Fazla Bilgi Vermeyin

Koplewicz çocuklar ile saldırı olaylarını konuÅŸmanın en önemli unsurlarından birini, ailelerin çocukların öğrenmek istediklerinden fazla bilgiyi vermek zorunda olmadıkları olduÄŸunu vurguluyor. Koplewicz’in bu söylediÄŸini, Amerika’nın Ulusal Çocuk Travmaları Ağı’nın (The National Child Traumatic Stress Network – NCTSN) aileler için yayınladığı kılavuz da doÄŸruluyor; “Çocukların soru sorabileceklerini ve kaygılarını ve duygularını dile getirebileceklerini bilmelerini saÄŸlayın. ÇocuÄŸunuzun sorduÄŸu yeni soruları yanıtlamaya ve çocuÄŸunuza bilgi ve destek saÄŸlamaya her zaman açık olun. Sorulan soruların cevaplarını bilmiyor olabilirsiniz ve bilmediÄŸinizi söylemekte de hiçbir sakınca yok,”. Uzmanlar, böyle karışık, duygusal olarak yoÄŸun ve müdahil olunan olaylar ile ilgili konuÅŸurken diyaloÄŸu çocukların liderliÄŸinde gerçekleÅŸtirmeyi tavsiye ediyor. Bunu yapmak ise ailelere olayları çocukların anlayabileceÄŸi dilden anlatma imkanı saÄŸlıyor, aynı zamanda da çocuÄŸun bilgiye olan ihtiyacına saygı duyulmasına olanak veriyor.

Sessiz Kalmak Olayın Konuşulmayacak Kadar Korkunç Bir Olay Olduğu İzlenimini Verir

NCTSN aynı zamanda, karşılık olarak çocuklar hemen ilgi göstermeseler bile ailelerin bombalamalar ile ilgili çocuklarıyla konuÅŸmalarını teÅŸvik ediyor. Kılavuz diyor ki, “Sessiz kalmak olayın konuÅŸulmayacak kadar korkunç bir olay olduÄŸu izlenimini verir,”. Sosyal medyanın da ne kadar hayatlarımıza yakın olduÄŸu ve ne kadar bereketli bir mecra olduÄŸu hesaba katıldığında NCTSN, çocukların ve gençlerin yüksek ihtimalle neler olduÄŸunu duyacağını vurguluyor. Kaliforniya Ãœniversitesi’nin merkezi olduÄŸu Ulusal Çocuklar Travmaları Merkezi profesörü Melissa Brymer ortaokul çağında olan çocukların eÄŸer akıllı telefonlara eriÅŸimi varsa ve internette zaman geçiriyorlarsa ailelerin çocukları ile neler olduÄŸu ve nasıl olduÄŸu konusunda konuÅŸmasının önemli olduÄŸunu çünkü bu zamanda akıllı telefon uygulamaları ve bildirimleri ile baÅŸ etmenin zor olduÄŸunu söylüyor.

Nctsn Kılavuzu Neler Öneriyor?

Ulusal Çocuk Travmaları Ağı’nın (The National Child Traumatic Stress Network – NCTSN) Orlando katliamından hemen sonra aileler için oluÅŸturduÄŸu kılavuzda, bu gibi travmatik olaylarda ailelerin nasıl hareket etmeleri ile ilgili tavsiyelerde bulunuyor.

Kendim İçin Neler Yapabilirim?

• Kendinize dikkat edin. Bol bol su için, düzenli yemek yiyin, uykunuzu alın ve egzersiz yapın.


• Birbirinize yardım edin. Akrabalarınız, arkadaÅŸlarınız veya komÅŸularınızla konuÅŸun ve birbirinize destek olun.


• Hayati kararlarınızı bu dönemde almayın. Hayatınıza yön verecek önem derecesindeki kararları almaktan kaçının.


• Kendinizi dinlendirin. Dinlenmek için kendinize zaman ayırın ve bu dönemde sevdiÄŸiniz ÅŸeyleri yapın.

Çocuğum İçin Neler Yapabilirim?

• ÇocuÄŸunuzla konuÅŸun. Sorular sorabileceÄŸini ve duygularını rahatça ifade edebileceÄŸini bilmesini saÄŸlayın.


• Bu konuÅŸmalar için vakit ayırın. Yemek yerken ya da ailecek otururken geçirdiÄŸiniz zamanları bu konuÅŸmalara ayırabilirsiniz.


• ÇocuÄŸunuzun kendisine bakmalarını saÄŸlayın. Yeterince su içmesine, yemek yemesine, dinlenmesine ve egzersiz yapmasına yardımcı olun.


• ÇocuÄŸunuzun güvende hissetmesini saÄŸlayın. ÇocuÄŸunuzla güvenlikle ile ilgili kaygılarını ve düşüncelerini konuÅŸun.


• Beklentileri ya da “kuralları” koruyun. Aile içerisinde, eve geliÅŸ saatleri, arkadaÅŸları ile oynarken sizi haberdar etmesi, ödevlerini yapması gibi her zaman takip ettiÄŸiniz kuralları uygulamaya devam edin.


• Medyaya ne kadar az eriÅŸirse o kadar iyi. ÇocuÄŸunuz yaÅŸanan olaylara ait görüntüleri ve sesleri ne kadar az görür ve duyarsa o kadar iyi olur.


• YaÅŸananlardan sonra çocuÄŸunuzun tepkilerinde farklılıklar gözlemleyebilirsiniz. Daha konsantrasyon eksikliÄŸi, sinirlilik hali, telaÅŸlı olma vb. tepkiler gözlemleyebilirsiniz. Bu tepkiler haftalar içerisinde azalarak normale dönecektir.


• ÇocuÄŸunuz için pozitif bir rol model olun. Kendi duygu ve düşüncelerini çocuÄŸunuzun anlayacağı bir dilden ona anlatın. Ãœzgün olduÄŸunuzu, yaÅŸananların trajik olduÄŸunu ve kaygılarınızı çocuÄŸunuza anlatabilirsiniz. Fakat böyle durumlar ile nasıl baÅŸa çıkılabileceÄŸinden ve bunların nasıl geçeceÄŸinden de mutlaka bahsedin.


• Sabırlı olun. Böyle zamanlarda çocuklar davranışlarında sıkıntılar yaÅŸayabilirler. Dile getirmeseler bile bu zamanlarda kendileri için bir rehberliÄŸe ve desteÄŸe ihtiyaç duyarlar. Bu durumlarda çocuÄŸunuza ekstra sabır, ÅŸefkat ve sevgi gösterebilirsiniz.


• ÇocuÄŸunuzun davranışları eÄŸer uzun zaman içerisinde normale dönmezse mutlaka ekstra yardım alın.

NCTSN kılavuzuna ulaÅŸmak için tıklayınız.

Romper, NCTSN