Emre Konuk

Hizmet aÅŸkıyla tutuÅŸan milletvekillerimizi, BaÅŸbakanımızı ve Reisi Cemhuriye’mizi, (Swahili dilinde öyle deniyor) kazasız belasız seçip iÅŸleri düzene soktuktan sonra ÅŸu Afrika’yı da bir hale yola koyalım dedik.

Yaklaşık bir 10 gündür Nairobi ve civar bölgeleri teftiÅŸ etmekteyim. “EMDRIA Ä°nsani Yardım Programı” çerçevesinde Kenya’lı terapistlere travma ağırlıklı bir terapi eÄŸitimi veriyoruz. Kaldığımız ve çalıştığımız yer bir Hıristiyan kuruluÅŸuna ait hastane. Zaten Kenya’da ve herhalde bütün Afrika’da metrekareye beÅŸ adet Hıristiyan misyoner kuruluÅŸ düşüyordur. Yani her tarafımız rahibe kaynıyor. Zaten bu hep böyle olmuÅŸtur. Tsunami nedeniyle Thailand’a gittiÄŸimde de misafirhanede rahibelerle kalmıştık. Kör talih.

Neyse baÅŸlarında da rahibe Mary var. Tabii hemen durumdan vazife çıkarıp olayı projelendiriyorum. “Rahibe Olmak: Kenya’nın Melekleri” adlı araÅŸtırmama baÅŸlıyorum. BulmuÅŸum onca rahibeyi kaçırır mıyım?

Neticede vakit geçirmeden Matmazel Mary ile eğitim aralarında derinlemesine görüşmelere başladık. Bu arada adının başındaki Matmazel sözcüğünün rastgele mi orada bulunduğunu, yoksa bir rütbe mi olduğunu, yani ilerde Madam olma ihtimalinin olup olmadığını sorguladım tabii. Aklım sıra mizah yapıyorum. Yani nasıl insanlar yaşları ilerledikçe bariton, bas-bariton ve sonunda bas oluyorlar, onun gibi. Matmazel Mary sorumu son derece akademik düzeyde ele aldı ve kısa ve öz cevaplar verdi.

Bunları anlatıyorum çünkü projenin neden yarım kaldığını anlamak için önemli. Millet doğal olarak gece olunca, makul ve müeddep, yani edepli ve terbiyeli kişiler olarak vakitlice yataklarına intikal ediyor. Benim için de hayat zaten hep tam o noktada başlamıştır.

Gecenin bir vakti, gündüzden gözüme kestirdiÄŸim “yatılabilir” salıncaÄŸa gidip “şöyle bir uzanayım” dedim. Aynı zamanda bin yıldır ertelediÄŸim bazı kozmik soruları da sorma olanağı bulurum diye düşündüm.

Kısacası ben salıncaÄŸa şöyle bir oturduÄŸumda altımdan acı acı çığlıklar geldi. Ä°lk aklıma gelen, arada bir etrafta dolaşırken gördüğüm, priz yalamış köpekler gibi verevine verevine yürüyen ve emeklilik yaşını ciddi biçimde zorlayan yaÅŸlı köpeÄŸin üzerine oturduÄŸum oldu. Sadece oturmakla kalmadım bir de elimle “hoÅŸt” filan diyerek birkaç tane vurdum da.

Kısa zamanda altımdaki varlığın köpek olmayıp, Matmazel Mary olduÄŸunu anladım. Hemen kendimi toparlayıp Matmazel Mary’ye kendisini köpek zannettiÄŸimi söylemek gafletinde de bulundum. Ama ne diyebilirdim ki? Hadi yanlış zamanda yanlış yerde olduÄŸumuzu anlattık, iyi de “kadını niye dövüyorsun” demezler mi adama.

Tabii Matmazel Mary’ye ve hemen etrafına toplanan diÄŸer Matmazel’lere durumu anlatmak biraz zaman aldı. Allahtan Kenya’da yakın dostlarım vardır da beni kurtardılar. Yoksa Kenya “Himaye-i Mahlukat” ve “Hıfz-ı Hayat-ı VahÅŸiye” yasalarına göre durum vahimdi. Gene kibar insanlar. Bizde olsa; ırza tasaddi, fiili livata da dahil olmak üzere kim bilir nelerle suçlanırdık.

Yine de olay çabuk duyuruldu. Proje yattı. Matmazel Mary ile görüşmek bir daha nasip olmadı. Beni gören diğer Matmazeller yanımdan kıkırdıyarak geçiyorlar.

Memlekete dönünce artık bir kurşun döktürürüm. Bu kaçıncıdır başımı ne yapıp edip belaya sokuyorum.

Haftaya Kenya’da demokrasi.
09.09.2007