Emre Konuk

Birkaç hafta boyunca internette başlayan ve sürdürülen ilişkileri irdeledik. Her zamanki gibi kısa bir özet yapalım:
1. Online ilişki eninde sonunda “gerçek yaşama” taşınmak zorunda” kalıyor. Çünkü biz kurduğumuz ilişkinin kalıcı ve güvenli olmasını istiyoruz. Bağlanmak, “ait olmak” ve bir aileye sahip olmak istiyoruz.

2. Birbirini hiç tanımayan, değişik ihtiyaçları ve ilgileri olan insanların “kendi türünden” başka insanlarla bir araya gelip, anlamlı ve derin ilişkiler oluşturabilecekleri ortamlar sınırlı.

3. İnternette “ruhuma iyi gelecek” bir ilişkiyi başlatıp sürdürmem mümkün değil. Ama bulmam ve “gerçek yaşama” taşımam pek ala mümkün. Hatta dikkat edilirse “gerçek yaşamdan” daha da “garantili” olabilir.

Facebook ve Diğerleri

Geçen hafta Palo Alto, California’daki Archie’nin Bekarlar Barı’nı anlatmıştım. Archie’nin Barı bir buluşma yeriydi ama aslında bir kültür ve kişisel gelişim merkezi gibi çalışırdı. Değişik ilgileri olan insanlar her dakika onlarca etkinlik düzenlerdi. Bu arada bazı ruhlar bazı ruhlarla denk düşer, güzel manzaralar oluştururdu. Archie’nin Barı son derece anlamlı bir sosyal fonksiyonu üstlenmişti.

Bugüne baktığımızda, Archie’nin Bar’ı internette oluşmuş durumda. Günün sıcak konusu Facebook daha piyasaya çıkmadan çok önceleri internet, değişik ihtiyaçları olan insanları bir araya getirmeye zaten başlamıştı. Eğer hedef ilişki ağımı genişletmek ve bunun yanında anlamlı, istikrarlı, duygusal ilişkiler oluşturabileceğim bir ortamı yaratmak ise, bu çok daha ulaşılabilir hale gelmiş durumda.

Bu şehirde, ülkede, dünyada herhalde bana uyan birileri vardır. Sorun artık onlara ulaşabilmek değil. Sorun; her zamanki sorun: Nasıl eleyeceğim? Normal yaşamda elemeyi deneme yanılma metoduyla yaparım. Yani ön planda “çekim” gelir ve “bu olabilir” derim ve “çıkmaya” başlarım. Tanıma süreci, duygusal yakınlaşmayla birlikte yürür. Çoğu zaman cinsellik de paketin içinde yer almak zorundadır. Cinsellik, erkek tayfası için sürecin doğal, hatta olmazsa olmaz parçası olarak algılanırken, hanımlar için ciddi kaygıların, gidip gelmelerin, hayal kırıklıklarının yaşandığı ve bazan da benliğin hasar gördüğü bir süreç olarak yaşanır.

Performans Kriterleri

Bu noktada karar alınırken, IK dilini kullanırsak; performans kriterlerini oluşturmada genellikle zorlanılır. Hanımların ne yazık ki burada kendilerini koruma reflekslerini, bağırlarına taş da bassalar, geliştirmeleri gerekir.

Belki de ilk karar verilecek şey: Bana çekici gelen kişiyle “yalnızca çıkmak” mı istiyorum, yoksa “anlamlı ve istikrarlı” bir duygusal ilişkiyi denemek için ümit veriyor mu? Kendimde ve onda neye bakarak karar vereceğim? Kendimi koruma refleksimi harekete geçirecek uyarıcılar, davranışlar, sözler neler olabilir? Kesinlikle bir öğlen yemeği dahi yememem gereken kadınlar ve erkekler kimlerdir?

İleride uyumlu bir ilişkiyi neredeyse garantileyecek kriterler var mıdır? Yani bir kişiyle kısa bir beraberlikten sonra dahi, ilişkinin uzak geleceği ile ilgili doğru bir tahminde bulunmak mümkün müdür? Kişilik özelliklerimin dağılımı benim ilişkimden alacağım doyumu ne ölçüde belirler? Aşkın büyüklüğü ve yoğunluğu, uzun süreli ve mutlu bir beraberliği garantiler mi? Ailesinin geçmişi, mevcut hali, ilişkilerinin dinamiği önemli midir? Hangi beraberlikler uzun süreli oluyor, hangileri ayrılıkla sonuçlanıyor? Mutlu beraberliklerin özelikleri nedir? Bu profillere bakarak kendimize kullanacağımız bir harita çıkartabilir miyiz? Bu sorulara cevap ararken bilimden, araştırmalardan destek alabilir miyiz?

Önümüzdeki birkaç hafta bu soruları ve belki de daha birçok soruyu irdeleyeceğiz.

Meraklısı için:

İnternette kurulan ve sürdürülen ilişkileri irdelemede en çok faydalandığım kitap “Love Online” oldu. Yazarı; Aaron Ben-Ze’ev. Kitabevi; Cambridge University Pres, 2004
28.10.2007