Çocuk ve Genç

Öğretmenler en çok hangi veliler ile iletişim kurmakta zorlanıyor? Hemen hemen her öğretmenin konuşmaktan kaçındığı, rahatsız olduğu, iletişim kurmakta zorlandığı hatta belki görüşmek istemediği bir ya da birden fazla velisi vardır. Bu veliler bazen öfkeli, suçlayıcı, savunmacı, hükmeden, inkar eden ya da inanmayan, bazen de ilgisiz, kayıtsız bir tutum sergileyebilirler. Öğretmen ile veli arasındaki bilgi alışverişi ve iş birliğinin öğrencinin akademik başarısını olumlu yönde etkilediğini düşünürsek, eğitimci ve ailenin etkin bir iletişiminde olmasının önemi daha da artmaktadır. Bu yüzden her iki tarafında öncelikle birbirine karşı saygılı, güven veren, dürüst ve açık olması, birbirini aktif bir şekilde dinlemesi ve sorumlulukları paylaşması etkin bir iletişimin püf noktalarındandır. Çocuğunun okulda problem yaşadığını kabul etmek istemeyen, var olan sorunlarla ilgilenmeyip karşı tarafı suçlayan ve kendini savunan, sadece çocuğun aldığı not ile ilgilenip öğrenme sürecini önemsemeyen, sürekli okula gelen ya da öğretmeni arayarak her türlü sorunu çocuğundan önce kendi çözmek isteyen çok müdahaleci diyebileceğimiz veya tam tersi öğretmenin görüşmek istemesine rağmen toplantılara gelmeyen ilgisiz diyebileceğimiz çok farklı özelliklerde ailelerle karşılaşabiliriz. Öğretmenler nelere dikkat edebilir? Karşılıklı olarak güven ilişkisi kurulduktan sonra görüşmeler çok daha olumlu yönde geçecektir. Her iki tarafında çocuk için en iyisini istediğini ve bunun için çözüm yolları sunduğunuzu aileye belirtin. Her koşulda saygılı olmaya ve sakin kalmaya özen gösterin. Görüşme sırasında göz kontağı kurun, farklı şeylerle ilgilenmeyin ve samimi olun. Söz kesmeden, müdahale etmeden, dikkatli ve içten bir şekilde dinleyin ki bunu karşı taraftan da bekleyebilin. Anlatılan bazı önemli bilgileri not almanız gerekiyorsa bunu ihmal etmeyin. Bu şekilde veli de önemsendiğini hissedecektir. Eğer ortam gerilir karşı taraf sesini yükseltmeye başlarsa, siz sakin bir şekilde “Üzgünüm, ancak bu şekilde birbirimizi anlayabilmemiz mümkün değil,” deyin ve yatışmasını bekleyin. Sadece ses tonunuzun düşük olması bile, velinin kendini kontrol edebilmesine yardımcı olacaktır. Eğer kendinizi savunmacı bir tutumda fark ederseniz, sizinle ilgili bir problem olup olmadığına dair geriye dönüp bakmalısınız. Eğer kendinizle ilgili bir öz eleştiriniz yok ise güvenli ve rahat bir duruş sergileyin. Vaktiniz dolduysa ve sizi bekleyen diğer ailelerle görüşmeniz gerekiyor ise, görüşmeyi sonlandırmaktan çekinmeyin. Uygun olan başka bir gün için randevu verin. Zamanınızın kısıtlı ve değerli olduğunu gösterin. Görüşme, çocuk odaklı olmaktan uzaklaşıp ilgisiz yerlere ya da özel ailevi konulara kaydı ise bunu daha fazla uzatmadan, bu kısıtlı süreyi öğrenciniz üzerine yoğunlaşarak geçirmenin daha verimli olacağını hatırlatın. Konuşma sırası size geldiğinde, öncelikle olumlu örnekleri aktarmakla başlayın, daha sonra olumsuz konulardan bahsedin ve görüşmeyi yine olumlu bir şekilde sonlandırmaya özen gösterin: “Her şeye rağmen, ben onun bu sorunları aşacağına ve sizin de desteğinizle daha başarılı olacağına inanıyorum” gibi. Bu şekilde hem aile ile kurulan güven ilişkisini güçlendirmiş hem de onları motive etmiş olacaksınız. Derslerdeki başarısızlık, uyum ve davranış sorunları gibi olumsuzlukları sadece sıralamakla yetinmeyin. Neler yapılabileceği konusunda aileye yol gösterin. Dikkat eksikliği, öğrenme güçlüğü gibi bir sorundan şüpheleniyorsanız aileyi bu konuda bilinçlendirip bu konuda destek alabilecekleri konusunda onları ilgili kurumlara yönlendirin. Siz de gereksiz detaylara girmekten kaçının. Kısa, net ve açık olun. Sorumlu olduğunuz alanları ve sınırlarınız olduğunu gösterin. Örneğin, öğrencinizin her gün neyi, ne kadar yediğini bilemeyeceğinizi, her an görüşmeye gelemeyeceklerini, her zaman telefonda görüşemeyeceğinizi, her istediklerinde sınıfa giremeyeceklerini vb belirtin. Ancak bunu yaparken kırıcı olmadan, nazik ve doğal olmaya özen gösterin. Çok koruyucu bir ebeveynin, öğrencinizin başı her sıkıştığında problemleri onun yerine çözmesine engel olun.