Çocuk ve Genç

Tehlikeyi çocuÄŸa öğretmenin en önemli etkenlerinden biri, çocuÄŸun 'kural' tanıyor olmasıdır. Çünkü çocuÄŸu tehlikelerden koruyabilmek için ona bazı ÅŸeylerin yasak olduÄŸu öğretilmelidir. Günlük hayatta kuralları olan çocukları tehlikelere karşı  korumak  daha kolay olur. Bu nedenle anne-babalar çocuklarına kural koymakta, yapılabilir ve yapılamazları  oluÅŸturmakta çekinmemelidir. Bir diÄŸer önemli nokta ise,  tehlikelere karşı çocuÄŸu korumak adına, onları cam kavanozda yetiÅŸtirmemek gerektiÄŸidir. Problem çözme becerisi ve sosyal muhakeme geliÅŸimi adına çocuÄŸun bazı zor durumlarla karşılaÅŸması onun adına öğretici olacaktır.  ÇocuÄŸa yapmaması gereken ÅŸeyleri  tekrar tekrar hatırlatmak, onu tehlikelerden uzak tutar. ÖrneÄŸin balkondayken demirlere tırmanmanın, bıçakla oynamanın, havuza kolluk veya simitsiz girmenin  kesinlikle yasak olduÄŸu belirtilmelidir. Kendi başına hareket etme kabiliyeti artan çocukların fiziksel aktiviteye dayalı kazalar geçirme olasılıkları fazladır. ÖrneÄŸin anne baba 3-4 yaşındaki çocuÄŸunu bir arkadaşı ile oynaması için bahçede yalnız bıraktığında, önleyemediÄŸi ufak kazalar yaÅŸanabilir.  Bu dönemde kazaları önlemek yerine, olay sonrası aÄŸlamaları dindirmek için çözüm aranması sık gözlemlediÄŸimiz bir durumdur ki, uygun olan bunun tam tersi bir uygulamadır. Çocuklar bazı tehlikelere açık olsalar da anne-babalar, onların adına adeta hareket etmelerini engelleyen bir koruma duvarı örmekten kaçınmalıdır.  Ã‡Ã¼nkü bu tarz aşırı korumacı tavır, çocukların tehlikeyi öğrenmelerini de geciktirir. Alınacak önlemlerin başında çocuÄŸun  kendine veya bir baÅŸkasına zarar vermesini önlemek gelir. ÖrneÄŸin freni çalışmayan bir bisiklete bindirmek, koruyucu kaskını takmadan bisiklet kullandırmamak gibi temel önlemler alınabilir. Yemek yerken olabilecek kazaları önlemek için ise çocuÄŸun yemeÄŸini ufak parçalara bölmek, kılçık ve kemikleri ayırmak riskleri azaltır.

Cemre Soysal, Uzman Klinik Psikolog  DBE Ã‡ocuk ve Genç Psikolojik Danışmanlık Merkezi